Sunday, 27 October 2013

Πέντε μήνες είναι αυτοί

Αυτή τη βδομάδα κλείνω αισίως πέντε μήνες ανεργίας, πέντε μήνες που με έκαναν σοφότερη και εξυπνότερη (ναι, υπάρχει κι άλλο περιθώριο για σοφία και εξυπνάδα σε μένα, ούτε κι εγώ η ίδια δεν το πίστευα). Πάμε να δούμε τι έμαθα:

Αγγελίες - Βιογραφικά
- Φοβού τις αγγελίες εργασίας από εταιρίες που λένε ότι προσφέρουν "οικογενειακό περιβάλλον εργασίας". Είναι που σου κάνουν και παιδιά (το 'πιασες το υπονοούμενο, έτσι;)
- Υπάρχουν και αγγελίες που μπορεί να ζητάνε άνθρωπο για μια πολύ απλή θέση και όταν τις διαβάζεις προσεκτικά να διαπιστώνεις ότι θέλουν να έχεις διδακτορικό (ΜΙΤ τουλάχιστον, άντε Χάρβαρντ στη χειρότερη), προφίσιενσυ στα κορεάτικα και πιστοποίηση παρακολούθησης σεμιναρίου κβαντομηχανικής από τα εργαστήρια της ΝΑΣΑ. (Συνήθως αυτή τη θέση την καταλαμβάνει ο ανηψιός του προσωπάρχη, απόφοιτος μανικιούρ-πεντικιούρ των ΙΕΚ "Μαραμένη μου γαρδένια".)
- Οι μισές από τις αγγελίες που θα διαβάσεις προέρχονται από εταιρίες no name (σαν τα αλεύρια στο Μαρινόπουλο) και οι άλλες μισές νομίζεις ότι απευθύνονται σε δίχρονα. Το ότι υπάρχει μεγάλη ανεργία δεν σημαίνει ότι οι εταιρίες δεν πρέπει να φροντίζουν για την ποιότητα των αγγελιών τους. Άνεργοι είμαστε, όχι ηλίθιοι.
- Η αποστολή βιογραφικών είναι πολύ κουραστική διαδικασία. Δεν είναι μόνο ότι τα στέλνεις και τελείωσε. Για κάθε θέση πρέπει να προσαρμόσεις αναλόγως το βιογραφικό σου και να γράψεις και δυο λόγια γιατί θέλεις τη συγκεκριμένη δουλειά και τι γαμάτη εταιρία είναι αυτή. Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν πρέπει να γράφεις σε όλους τα ίδια γιατί και καλά οι HRάδες τα καταλαβαίνουν αυτά. Για κάθε μία μέρα αποστολής βιογραφικών, δίνω στον εαυτό μου τρεις μέρες ρεπό.


Συναισθήματα - κοινωνική ζωή
- Δυστυχώς δεν υπάρχει συναισθηματικός διακόπτης. Μια σε παίρνει από κάτω, την άλλη σηκώνεσαι, την τρίτη σε παίρνει και σε σηκώνει γενικώς.
-  Θα έρθει η στιγμή που δεν θα έχεις τι να πεις με τους φίλους-πρώην συναδέλφους και τότε θα διαπιστώσεις ότι το 95% των συνομιλιών σας ήταν για τη δουλειά. Τότε θα νιώσεις λίγο μόνος.
- Μόνος μαζί με λίγη ντροπή και στενοχώρια και ίσως θυμό θα νιώσεις όταν θα γνωρίζεις κόσμο και στην ερώτηση "με τι ασχολείσαι;" δεν θα έχεις τι να πεις πέρα από τα κλασικά "απολύθηκα... ψάχνομαι... στέλνω cv κ.λπ.", τα οποία θα τα λες μέσα από τα δόντια, ίσως με κατεβασμένο κεφάλι και σίγουρα χωρίς eye contact (οπτική επαφή).
- Μιας και μιλάμε για μοναξιά να ξέρεις ότι τα πρωινά στο facebook ζεις την υπέρτατη. Ο κόσμος (σου) αρχίζει να σκάει μετά τις 5μιση - 6 το απόγευμα. Βρες κάτι πιο δημιουργικό να κάνεις, ακόμα και αν αυτό είναι να μαζεύεις φύλλα απ' το μπαλκόνι. Το πραγματικό, όχι του φαρμ βιλ.


Τζάμπα γοργόνες και μάγκες
- Υπάρχουν και οι τύποι που εργάζονται αλλά επαναστατούν γιατί τα αφεντικά τους πίνουν το μεδούλι και εκμεταλλεύονται την υπεραξία τους και θα το κάψουν το "μπουρδέλο" (σ.σ. την εκάστοτε εταιρία), αλλά όταν τους λες "εγώ δεν έχω αφεντικό πάνω απ' το κεφάλι μου, αλλάζουμε;" κάνουν μόκο.
- Υπάρχουν και οι τύπισσες - πριγκίπισσες που είναι εκτός τόπου και χρόνου. Πραγματική ιστορία από τις φετινές μέρες καριέρας όπου παρακολουθώ την παρουσίαση γνωστού ιδιωτικού εκπαιδευτικού ιδρύματος με πολύ ακριβά δίδακτρα. Αλλά πολύ ακριβά. Παίρνει το λόγο μια κοπέλα από το κοινό και ρωτά: "Είμαι άνεργη, τα οικονομικά μου δεν είναι καλά, πώς μπορώ να σπουδάσω σε εσάς;" Δόθηκαν δύο απαντήσεις από τους ανθρώπους του ιδρύματος. Η πρώτη αφορούσε τις υποτροφίες που δίνουν. Μέχρι εδώ όλα καλά. Η δεύτερη δόθηκε από τη σύμβουλο ανάπτυξης καριέρας: "Μπορείς να πιάσεις δουλειά σε μια πολύ καλή εταιρία και να σε χρηματοδοτήσει εκείνη." Και το καλύτερο δεν ήταν η απάντηση. Ήταν η λάμψη στο βλέμμα της όταν σκέφτηκε αυτή τη μεγάλη σοφία. Εκείνη την ώρα χύθηκαν τα μυαλά μου (και όχι μόνο τα δικά μου) στο πάτωμα. Και στην τελική ρε κοπελιά, αφού δεν έχεις λεφτά μη σπουδάσεις. Κάτσε σπίτι σου και διάβαζε αγγελίες που ζητάνε μεταπτυχιακά από το Yale. Όχουουουου, μας τα 'πρηξες.


LinkedIn 
Όλοι σε προτρέπουν να φτιάξεις δικό σου λογαριασμό και αν έχεις ήδη να τον χρησιμοποιείς καθημερινά για να δικτυωθείς περισσότερο. Δύο πρόχειρα πραγματάκια που μου έρχονται στο μυαλό:
1. Εκεί είναι όλοι manager, CEO, specialists, founders και co-founders. Ούτε ένας ταπεινός υπάλληλος. Δεν μπορεί, κάποιο λάθος έκανα τόσα χρόνια.
2. Μερικές φορές σε προτρέπει να πεις συγχαρητήρια (congrats) σε κάποιο connection σου που κλείνει Χ χρόνια στο current position του. Μη γράψεις από κάτω "να τα εκατοστήσεις", είναι το ίδιο σα να λες "ελπίζω να αφήσεις τα κοκκαλάκια σου σε αυτό το πόστο". Θα παρεξηγηθείς, καταλαβαίνεις...

Κλείνοντας θα κάνω μια βαθιά υπόκλιση σε όλους εκείνους που έχουν τα αρχΚότσια και ξεκινούν τις δικές τους δουλειές, φεύγοντας από τη λογική της σιγουριάς της μισθωτής εργασίας (λέμε και κανά ανέκδοτο να περνά η ώρα) και παλεύοντας με τη γραφειοκρατία, το άγχος αν θα πάει καλά η επιχείρηση και την ελληνική παράνοια γενικότερα. Μπράβο ρε παιδιά!

53 comments:

  1. Την παράγραφο με το Linkedn δεν τη κατάλαβα. Αυτά είναι του σατανά πράΜατα.
    Είναι πολύ ψυχοφθόρα διαδικασία η ανεργία. Την ζήσαμε στο σπίτι όταν απολύθηκε η μαμά μου από τη δουλειά σε μια περίοδο που 2 παιδιά σπουδάζανε και 1 μπαινόβγαινε σε κλινικές.
    Και είναι ψυχοφθόρα διαδικασία και για όσους δεν έχουν τις τρελές υποχρεώσεις, αλλά το βιώνουν όλο αυτό.

    Σε σκέφτομαι κοριτσάρα μου.
    Μη το βάζεις κάτω.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τη θυμάμαι αυτή την ιστορία. Έτσι είναι, η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της. Οι ευθείες είναι βαρετές :)

      Delete
  2. Κοριτσάκι μου, κεφάλι ψηλά (παρά τα αναπόφευκτα σμαπανεβάσματα) και πάμε παρακάτω. Ναι, δίνει εξαιρετικά μαθήματα ζωής αυτό το σχολείο της ανεργίας (θα σου ξαναπώ ότι τα λέω απο την ίδια θέση με σένα) και πιστεύω ότι στο τέλος όποιος μάθει πραγματικά απ'αυτά τα 'γράμματα' μόνο κερδισμένος θα βγει. Για πολλά πράγματα στη ζωή (σχέσεις, επανεκτίμηση αξιών, καθαρό βλέμμα). Είμαστε πολλοί, να ξέρεις...Παρέα ;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δυστυχώς, Βολτίτσα μου, είμαστε πάρα πολλοί. Καλό θα ήταν να αραιώνουμε σιγά σιγά! Επιμονή και προχωράμε μπροστά :)

      Delete
    2. Θα έρθει και το αραίωμα. Το θέμα είναι να αντέξουμε για να είμαστε ακόμη στο 'παιχνίδι' της ζωής. Μπροστά λοιπόν ;)

      Delete
  3. Έλα τόσο εύκολο είναι να σπουδάσεις εκεί?
    Βρίσκεις δηλαδή μια καλή δουλειά και σε χρηματοδοτεί...νο πρόμπλεμ...εύκολο...οι καλές δουλειές ανθίζουν σαν τα ρόδα το καταχείμωνο...σαν την καμέλια το καλοκαίρι!
    Γεμάτο καλές δουλειές το υπερπέραν...ουφ..είναι που οι Έλληνες προτιμούν το ταμείο ανεργίας όχι πως δεν υπάρχουν δουλειές όπως δήλωσε ένας φλεγματικός Βρετανός και μας κούφανε...
    Καλό κουράγιο σου εύχομαι...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εκείνη την ώρα ένιωθα το κεφάλι μου να αδειάζει πραγματικά, κοιταζόμασταν με τους διπλανούς μας με κάτι τεράστια γουρλωμένα μάτια, γέμισε το αμφιθέατρο εξωγήινους!

      Καλά λέει ο Βρετανός. Ξέρεις πόσο και τρομερά διασκεδαστικό είναι να στήνεσαι στις ουρές του ΟΑΕΔ; :D :D :D

      Delete
    2. Αλήθεια όμως, δεν ντρέπονται;

      Delete
    3. Δυστυχώς, το ροζ σύννεφό τους είναι παχύ - και η ηλιθιότης ανίκητη...

      Delete
  4. Εχει ο καιρος γυρισματα και αυτοι που ισως σε κανουν να χαμηλωνεις τα ματια στην ερωτηση με τι ασχολεισαι να ερθουν και οι ιδιοι σαυτη τη θεση.Κακως κατεβαζεις το βλεμμα δεν αξιζει για κατι που δεν εφταιξες,δεν χρειαζεται να νιωθεις ντροπη για κατι που δεν ευθυνεσαι!
    Ξαναλεω εχεις ο καιρος γυρισματα και αυτοι που μπορουν και θελουν βασικοτερα θα βρουν την ακρη τους αλλο να εισαι ανεργος αλλο αεργος!
    Υπομονη θα σου πω και οντως καποια πραγματα μα κανουν σοφοτερους οσο πιστευεις και εμπιστευεσαι τον εαυτο σου δεν θα πας χαμενη!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Προς Θεού, κανείς δε με κάνει να χαμηλώνω τα μάτια, ούτε θέλω να έρθει κανείς σε αυτή τη θέση. Η ερώτηση "με τι ασχολείσαι" είναι μια ερώτηση γνωριμίας, για να σπάει ο πάγος (όπως παλιά λέγαμε τι σπουδάζεις, χαχα).

      Όντως δεν έφταιξα και κακώς αισθάνομαι αρνητικά, αλλά δυστυχώς είναι κάτι που βγαίνει φυσικά όταν δεν είσαι αναίσθητος και έχεις επίγνωση κάποιων καταστάσεων. Θα γυρίσει όμως, πού θα πάει! :)

      Delete
  5. Πραγματικα ελπιζω να βελτιωθει η κατασταση κ να προκυψουν δουλειες. Αληθινες κ οχι τα πενταμηνα μονο του οαεδ με τους χαμηλους μισθους απλα κ μονο για να φαινεται οτι αυξανεται η απασχοληση. Ειμαι απο τους τυχερους σχετικα που εχω ακομη τουλ τη δουλεια μου, με τα οποια θεματα κ αν εχει αυτη, τυπου οικογενειακου περιβαλλοντος κ οχι το αντικειμενο αυτο καθευτο. Ευτυχως ειχα πετυχει με διαγωνισμο κ θελω να πιστευω πως δν εχω αναγκη κανενα θρασυδειλο να μ πουλα προστασια κ ετσι ο,τι τετοιο οικογενειακο προκυπτει, το αντιμετωπιζω στα ισια κ μετα τους γραφω κανονικα κ απλα κανω τη δουλεια μου οσο μπορω καλυτερα.
    Σορυ που επεκταθηκα σ αυτο.
    Εχω φιλους που ψαχνουν για δουλεια κ βλεπω μεσα απο αυτους ποσο δυσκολο ειναι κ ελπιζω αληθεια να καλυτερεψει η κατασταση. Αυτο που μ εκνευριζει ειναι αυτο που ανεφερες το ποσο δλδ ορισμενοι ειναι στον κοσμο τους κ δν εχουν επαφη με την πραγματικοτητα. Κ οχι μονο αυτο αλλα επικρινουν κιολας. Αυτους τους λυπαμαι.
    Υπομονη κ κουραγιο!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Για την πρώτη παράγραφο σε καταλαβαίνω απόλυτα, έτσι ακριβώς ένιωθα κι εγώ πριν απολύθώ. Όσο για αυτούς που είναι στην κοσμάρα τους, έχουν πλάκα γιατί τους τρολάρεις άνετα και δεν καταλαβαίνουν τίποτα. :)

      Delete
    2. Ωχ..!! έτσι ένιωθες κι εσύ? λες να μου έρχεται κι εμένα η πανταχούσα??
      (απόπειρα μαυρου χιουμορ..)
      οκ, είναι αβέβαιη η εργασιακή πραγματικότητα... τι να πω... υγεία να έχουμε τουλαχιστον..κ τύχη?

      Delete
  6. Δύσκολο..
    μόνο αυτό (συμβουλές δε δίνω και δε χρειάζονται..).

    Καλό βράδυ Μεγαλειοτάτη!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σ' ευχαριστώ Δάφνη.
      Καλή ανάρρωση και υπομονή σου εύχομαι. (Το έχω περάσει δύο φορές, ξέρω...)

      Delete
  7. Πρέπει να είσαι η μοναδική queen στον πλανήτη με προβλήματα ανεργίας...

    Παρέμεινε όσο μπορείς αισιόδοξη. Κατα τα αλλά φοβάμαι να πω περισσότερα για να μη μου πεις " αλλάζουμε;" Και αναγκαστώ να κάνω μοκο.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Βασικά είμαι η μοναδική Koueen γενικά, χαχαχαχα.

      Don't worry, το "αλλάζουμε" το λέω σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις ;)

      Delete
  8. άστα koueen, σε νιώθω απόλυτα. όπως το λες, η απίστευτη κουραστική διαδικασία, να έχει στείλει καμιά 10αριά βιογραφικά και να σου απαντάει από ένας ως κανένας.. και πάλι ψάχνε και πάλι στέλνε, κάθε βδομάδα το ίδιο βιολί. θέλει πείσμα και υπομονή. δεν ξέρω τι θα κάνουμε και πόσο τυχερές θα σταθούμε γιατί το θεωρώ τύχη πλέον! το καλοκαίρι βρήκα εποχιακή δουλειά για να μην κάθομαι, αλλά με όλα τα επακόλουθα (χαμηλός μισθός, πολλές ώρες εργασίας, δουλειά και τα σ/κ, καθόλου ζωή!).. τώρα πάλι τα ίδια, στο ψάξιμο. καλή τύχη να έχουμε! ας έχουμε όμως την υγεία μας πρώτα.. μην απελπίζεσαι, φιλάκια

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και πάλι καλά να λες όταν σου απαντάει ένας. Η αλήθεια είναι ότι λαμβάνουν άπειρα βιογραφικά και σίγουρα δεν τα διαβάζουν όλα, πόσο μάλλον να απαντήσεις. Επιμονή και τύχη λοιπόν!

      Delete
  9. Ένα θα σου πώ,κοίτα να είσαι εσύ καλά και όλα τα άλλα θα γίνουν σιγά σιγά.
    Όσο για το συναισθηματικό κομμάτι,εντάξει μπορεί να είμαστε βλόγγερς και γνωστοί-άγνωστοι αλλά μια παρέα είμαστε εδω μέσα, σ'αγαπάμε .Αυτό.Δεν είσαι μόνη.
    Αα και ένα τραγουδάκι :)
    http://www.youtube.com/watch?v=Pj5zqg9sHuY

    Φιλιάαα !

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και μου 'βαλες και Μάικολ τώρα και με ισοπέδωσες, φίλη :*

      Delete
  10. Tο έζησα στα παιδιά μου και το ζω ακομα,μετά απο σχεδόν δυο χρόνια ανεργία την υποαπασχόληση με την ελάχιστη αμοιβή δεν τη λες δουλειά..Ψηλά το κεφάλι!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Παθαίνουμε τίποτα εμείς, ωρέ; (που λέμε και κάτω απ' τ' αυλάκι;)

      Delete
  11. μην τους ζηλεύεις...

    είναι αυτοί που ΜΕΘΑΥΡΙΟ θα σου κατσικωθούν στο σβέρκο και ΑΝΤΙΜΕΘΑΥΡΙΟ θα στο παίζουν μεγάλοι και τρανοί....

    ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΛΕΒΟΥΝ...

    έτσι και εμείς την πάθαμε στα νιάτα μας.... τότε που να ήσουν δημόσιος υπάλληλος ήταν κατάντια.... ιδιωτικός υπάλληλος κάτι σαν ζαβό... και μαγαζάτωρ κάτι σαν βασιλεύς ...

    βέπεις δεν αλλάζουν και πολύ τα πράματα...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Υπάρχουν και οι έντιμοι, akrat. Ας μην βλέπουμε παντού εχθρούς.

      Delete
  12. εύχομαι να βρεις σύντομα εργασία... και κουράγιο!!... δύσκολες εποχές... (να δουμε κι εμείς... πού θα καταλήξουμε!!!... )...
    νασαι καλά!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ευχαριστώ, Παρασκευή μου :)

      Delete
  13. Ζήτω η ελληνική παράνοια που γεμιζει το χρόνο μας δημιουργικά σε αυτον τον τοπο!Γιατί αμα φύγει η παράνοια πως θα γεμισουμε την βαρετή ζωή μας;;;:p

    Χαιρετωωωωωωωωωω!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καμιά φορά δεν νιώθεις λες και ζεις σε λούνα παρκ; Τώρα θα πεταχτεί ο κλόουν! χαχαχα

      Delete
  14. Χαμογέλα κι ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός...
    Επίσης μεγάλη μορφή όποιος πρότεινε το να βρεις δουλειά για να σε χρηματοδοτεί να σπουδάσεις. Είναι το ευκολότερο πράγμα!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ο ουρανός είναι γαλανός έτσι κι αλλιώς Tommy ;)

      Ουδέν σχόλιο για τη μορφή...

      Delete
  15. Στην ηλικία μου (44χρονών) και άνεργη τα τελευταία τέσσερα χρόνια τα έχω ζήσει όλα από πρώτο χέρι!! Αααα ψέματα! βρήκα μια δουλίτσα πέρυσι που με ήθελε να κάθομαι σε ένα κυλικείο με τις ώρες και να συνομιλώ με τα περαστικά ποντίκια!!! Η αχάριστη.... έφυγα για να μην πάθω χολέρα! Όχι που δεν με πλήρωναν!!! :))) Φιλιά!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. confusedmind, ειλικρινά δε σε καταλαβαίνω. Τα ποντίκια είναι φίλοι μας! χαχαχαχα

      Delete
  16. Μμμμμ, ετούτο το linkedin βρε ψυχούλα μου ποτέ δεν το κατάλαβα, επίσης δεν κατάλαβα γιατί το έκανα. Βέβαια εγώ ήμουν τυχερός και βρήκα δουλειά μετά το φιάσκο σχεδόν αμέσως, αλλά καταλαβαίνω απόλυτα, καταλαβαίνω και δεν ξεχνώ μιας και η κατάστασή μου εδώ είναι δυστυχώς επισφαλέστατη... ίδωμεν και υπομένομεν. Τα φιλιά μου...

    ReplyDelete
    Replies
    1. To linkedin αν ψάχνεσαι είναι πολύτιμο εργαλείο για δικτύωση, αν ασχοληθείς λιγάκι μαζί του θα το καταλάβεις, σου έχω εμπιστοσύνη!

      Καλή υπομονή!

      Delete
  17. koueen-άκι καλό μήνα!!!! πέρασε από τα μέρη μου, σου χω όχι ένα, αλλά 1+1 βραβείο!!! φιλάκια

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το αναδρομικό δεν πιάνεται! :p

      Delete
  18. Καλως σε βρήκα Koueen!!
    Υπομονή και θα βρεθεί και η δουλίτσα (σου εύχομαι σύντομα...).Ο κόσμος έχει ξεφύγει.Διάβαζα αγγελία που ζητούσαν κοπέλα με τουλάχιστον πτυχιο ΤΕΙ-ΑΕΙ για τηλεμάρκετινγκ...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλώς τη μου!
      Θα βρεθεί κάτι, δεν απογοητεύομαι (ακόμα!). Άσε τι γράφουν οι αγγελίες, ευτυχώς που έχω πολύ μαλλί και έχουν μείνει τρίχες στο κεφάλι μου!

      Delete
  19. Γεια σας, θέλουμε να σας ενημερώσουμε για μια νέα ιστοσελίδα ειδικά για γονείς και παιδιά. Κοπιάστε στο www.parent-stories.com να κάνουμε τη γνωριμία μας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Γονείς δεν είμαι, αλλά θα μείνω για πάντα παιδί οπότε θα περάσω μια βόλτα.

      Delete
    2. καθείς στον κόσμο του!!!!!

      Delete
  20. Θέλει πολλα λόγια κι εγώ, δεν έχω χρόνο, άσε που βαριέμαι. Πάντως, εξω απο την πραγματικότητα εισθε.. ου ου!!!!!
    αν νομίζετε οχι χωρίς γνωριμίες θα βρείτε δουλειά... αστο !!!! καθίστε σπίτι κι οργωστε κανα χωράφι.. διότι εργασια ειναι κι αυτή κι εγώ χωράφι δεν ειχα. γνωριμίες μόνο...!
    καλη σταδιοδρομία χου χου χου !!!!!
    α, ευχηθήτε μου και καλη σύνταξη γιατι εγώ θα πάρω....!

    ReplyDelete
  21. Χωράφι; Με τίποτα. Έχει πολύ ήλιο κι εμένα δε μου πάει καθόλου το μαύρισμα!

    ReplyDelete
  22. Μία φίλη πέρασε από interview για να πιάσει δουλειά ως εποχιακή σερβιτόρα σε beach bar. Μα interview? Άντε να ήθελαν να παει να τη γνωρίσουν για να δουν εμφανιση παει κ ερχεται. Αλλά της έκαναν ένα κάρο ερωτησεις. Σε ένα ζαχαροπλαστειο θέλαν υπάλληλο (για μπροστα όχι ζαχαροπλαστη) και της ζήτησαν βιογραφικό να τους το στείλει με μειλ. Ξέρω γω θέλει πείρα για να βαζεις πάστες στο κουτί. Μια άλλη φίλη σε φροντιστήριο καταφερε και βρήκε δουλειά μέσω γνωριμιών και και της είπαν 7ευρώ την ώρα κ τελικα της έδιναν 4 και ανασφάλιστη. Ναι το ΄χουν χάσει λίγο.

    ReplyDelete
  23. Τόχω ζήσει το σκηνικό στο παρελθόν και σε καταλαβαίνω.
    Αυτό που μου αρέσει σε σένα είναι ότι δεν χάνεις το χιούμορ και την....τσακπινιά σου.
    Κράτα έτσι και όλα θα είναι ευκολότερα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Όχι, θα κάτσω να σκάσω!

      Delete
  24. τι να σου πω...δεν το έχω περάσει ποτέ, έχω σταθεί πολύ τυχερή μέχρι στιγμής στον επαγγελματικό τομέα. Καταλαβαίνω όμως τα συναισθήματά σου και μπορώ να σου πω κουράγιο και επιμονή...Περνάμε όλοι δύσκολες μέρες...

    ReplyDelete
  25. Τώρα ξέρεις τι έχω πάθει?θυμάμαι οτι το ποστ αυτό το διάβασα χθες,αλλά δεν θυμάμαι αν το σχολίασα κιόλας...τι να πεις..προβλήματα :P
    εύχομαι σύντομα τα πράγματα να γίνουν καλύτερα!
    σε φιλώ!

    ReplyDelete