Monday, 30 January 2012

Κι ό,τι γίνει...

Κάποτε έρχεται στιγμή για να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Σε πολύ κόσμο, αν όχι σε όλους, αυτή η στιγμή έρχεται παραπάνω από μία φορά. 

Και αν αυτή η στιγμή έχει έρθει και έχεις αποφασίσει τι πραγματικά θες να κάνεις, αλλά κάποιος άλλος έχει αποφασίσει κάτι άλλο για σένα; Κάτι που δεν το γνωρίζεις ή το γνωρίζεις και είναι το αντίθετο από αυτό που θέλεις εσύ; Και αν αυτό το αντίθετο σου αλλάζει ή μάλλον σου καθορίζει τη ζωή; Ποιος βάζει τα όρια; Εσύ; Και αν δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς γιατί πέφτεις στην παγίδα (;) "φύλαγε τα ρούχα σου να 'χεις τα μισά" ή το άλλο το "κάλλιο πέντε και στο χέρι"; Ως πότε αυτά τα πέντε θα είναι αρκετά για σένα;

Από την άλλη, αν έχεις όντως αποφασίσει και όλα πάνε καλά γιατί τα πράγματα είναι στο χέρι σου και διστάζεις γιατί φοβάσαι να κάνεις την υπέρβαση, αυτό το βήμα παραπέρα; Φοβάσαι μήπως δεν είσαι αρκετά καλός, μήπως το μετανιώσεις, μήπως απογοητεύσεις αυτούς που σε πίστεψαν; Τι κάνεις όταν δεν μπορείς να το πάρεις πίσω; Ο αισιόδοξος θα πει "σκας και κολυμπάς", ο απαισιόδοξος "βάλτο στα πόδια". 

Μόνο αυτά τα δύο άκρα υπάρχουν; Υπάρχει και το να μην ξέρεις τι θες. Υπάρχει και το "δε γαμιέται, μπούχτισα, προχωράω και ό,τι γίνει". Αυτό, αυτό το τελευταίο. Κι ό,τι γίνει...


Saturday, 28 January 2012

Un amor...

Σήμερα είμαι σε πολύ αγαπουλίνι mood. Μέχρι που θα του μαγειρέψω κιόλας! (Όταν δεήσει να επιστρέψει από το σούπερ!)




Thursday, 26 January 2012

Από κοντά

Αυτό το πράμα που λέμε ζωή και που είναι γαμάτο (αν και πολλές φορές μας ταλαιπωρεί) φεύγει πολύ γρήγορα. Γι' αυτό βγες περισσότερο, κάτσε λιγότερο στο πισί σου, στο φέησμπουκ, στο μπλογκ σου, στο τουίτερ, στο μσν, στο σκάιπ. 

Βγες έξω και επικοινώνησε. Κάνε ένα περίπατο. Μην ανησυχείς αν θα χάσεις τους "φίλους" ή τους "αναγνώστες" σου. Όποιος θέλει να επικοινωνήσει θα βρει τρόπο. Πιο ανθρώπινο. Θα σε πάρει ένα τηλέφωνο. Θα σου στείλει ένα sms. "Πάμε μια βόλτα μετά τη δουλειά; Κατά τις 9 μπορείς; Κάνει κρύο, θες να περάσεις απ' το σπίτι να πιούμε κανά κρασί; Ρε συ, δεν έχω λεφτά, μπορώ όμως να έρθω σπίτι σου. Έλα! Θα πω και στα παιδιά!" Αντίστοιχα κι εσύ. 

Για να σου λείπει ο άλλος λιγότερο πρέπει να τον βλέπεις περισσότερο. Από κοντά!


Tuesday, 24 January 2012

Νάνι νάνι

Έχεις νιώσει ποτέ ότι δεν κάνεις τίποτα σωστά; Πως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα σωστά; Πώς δεν ξέρεις τίποτα; Πώς δεν έχεις κανένα ταλέντο; Πώς όλοι οι υπόλοιποι είναι σαφώς καλύτεροι από σένα; Σε έχει πιάσει κρίση αυτοπεποίθησης; Είναι από εκείνες τις μέρες που σκέφτεσαι ότι είσαι άχρηστος

Μία είναι η λύση! Πήγαινε για ύπνο. Αύριο είναι μια άλλη μέρα...


Sunday, 22 January 2012

Τόνε θέλω χαρούμενο!

Το μυστικό της με το τόσο σθένος άρνησής μου για γάμο 
βρίσκεται στο παρακάτω τραγούδι.


Αφιερωμένο στη Βασιλομήτωρ
Εμ με έκανες όμορφη, εμ θες και να παντρευτώ!

Friday, 20 January 2012

Άνηθος, σπανάκι, ρύζι


...και το Καρναβάλι αρχίζει!

Το ξέρεις ότι αύριο είναι η ημέρα έναρξης του Πατρινού Καρναβαλιού;
Συνήθως ξεκινούσε του Αγ. Αντωνίου (όχι, δεν συμβαδίζει με το Τριώδιο, ξεκινά νωρίτερα) με κάτι τελετές έναρξης γτπ ή gtp (με πολλή επιείκεια ο όρος, για τον οποίο δεν έχει αστεράκι!), τις οποίες κάλυπτε και η ΕΡΤ για καμιά ώρα και τις οποίες ήταν πολύ καλύτερο να τις βλέπεις από την τηλεόραση παρά από κοντά, γιατί πολύ απλά από κοντά δεν έβλεπες τίποτα. Και αν έβλεπες, δεν καταλάβαινες τι έβλεπες.

Αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Θα γίνει χαμός! Ήδη από την περασμένη Δευτέρα βγαίνει ο τελάλης στους δρόμους της πόλης για να αναγγείλει τον ερχομό του βασιλιά Καρνάβαλου.

Το γλέντι θα αρχίσει από το πρωί του Σαββάτου για να γουστάρουν τα πιτσιρίκια και να μπουν στο κλίμα. Ναι ναι από τώρα. Και ξέρεις γιατί είμαστε πυροβολημένοι εμείς οι Πατρινοί; Θα σου πω εγώ. Γιατί πριν καν περπατήσουμε μας βγάζουν οι γονείς μας στο Καρναβάλι (βγαίνω στο καρναβάλι είναι ο όρος για το συμμετέχω σε καρναβαλικό πλήρωμα/γκρουπ) και παθαίνουμε απανωτά κοκομπλόκα από γεννησιμιού μας.
Στις 14:00 θα εμφανιστούν σε σκηνή – υπερπαραγωγή στην Πλατεία Γεωργίου (η κεντρική πλατεία της πόλης) οι Burger Project (χειροκροτήματα, ζητωκραυγές, ιαχές κ.λπ.). Όσοι τους έχουν δει από κοντά γνωρίζουν για τι πράγμα μιλάμε. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι παρευρισκόμενοι θα περάσουν πολύ καλά. Το βράδυ δε, θα γίνει samatas!

Όλο το πρόγραμμα στην αφίσα της ημέρας έναρξης:

Αν είσαι κάπου κοντά, αξίζει να πας μια βόλτα. Για περισσότερες πληροφορίες, αλλά και για να σου λυθούν οι απορίες  μπες στο http://www.carnivalpatras.gr/ .

Και αν θες, μπες και εδώ για να ακούσεις τραγούδια πατρινών δημιουργών που γράφτηκαν πριν από περίπου 20 χρόνια και ακόμα τα χορεύουμε. Ειδικά το Jaba Samba είναι και άκρως επίκαιρο!

Και αυτό είναι το αγαπημένο μου!




Καλό καρναβάλι!

Tuesday, 17 January 2012

Φάε τα μούτρα σου

Σήμερα το πρωί, ότι είχα φτιάξει καφέ, έρχεται ξαναμμένη η συνάδελφος και μου λέει: "
- Koueen, μην κανονίσεις τίποτα για 12 Φλεβάρη, σε κλείνω από τώρα!"
- Γιατί, τι θα γίνει τότε;
- Θα πάμε Γκαζάρτε.
- Ποιος έρχεται;
- Η Ιμάνυ!!! (χαρά, χέρια στον αέρα σε στάση γιούπι κ.λπ.)
- (ξινίλα) Η Ιμάνυ; Πόσα μου δίνεις;
- (απορία) Γιατί το λες αυτό;
- Σιγά μη δώσω και λεφτά να ακούσω την κλαψομ****α. Αν θέλω να κόψω τις φλέβες μου το κάνω στο σπίτι μου και τζάμπα!
- (τσαντίλα) Είσαι ηλίθια! Εμένα μ' αρέσει!
- (γέλιο) Να πας τότε, παιδί μου, να πας!

Και σκέφτομαι και αναρωτιέμαι τώρα. Γιατί να θέλω να πάω να ακούσω μια τύπισσα (με πολύ ωραία φωνή δε λέω) που τραγουδάει "Δεν θα μάθεις ποτέ, δεν θα σου δείξω ποτέ τι νιώθω για σένα, όχι όχι όχι όχι ΌΧΙ!" Οχιά να σε φάει! Γιατί να μη μάθει καλέ ο άνθρωπος τι νιώθεις γι' αυτόν; Τι φοβάσαι; Μην σε πληγώσει; Μη φας τα μούτρα σου; Την απόρριψη; Ε, και; Καλύτερα να τη φας τη χυλόπιτα παρά να μείνεις για πάντα με την απορία τί θα είχε γίνει αν και εφόσον είχες μιλήσει. Α, ξέρω. Ναι ναι. αυτό είναι. Έχεις κι εσύ το μαλακομαγνήτη ε; Είναι μαλάκας όπως ήταν ο προηγούμενος και ο προπροηγούμενος και ξέρεις ότι και ο επόμενος μαλάκας θα είναι. 

Να σου πω ένα μυστικό; Δεν έχεις το μαλακομαγνήτη. Ποτέ δεν τον είχες και ποτέ δεν θα τον έχεις. Δεν είναι μαλάκας. Απλά (σκύψε λίγο να σου πω στ' αφτί) ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ! Τι; Ξαφνιάστηκες; Θύμωσες; Χμμμ, ναι κι εγώ είχα θυμώσει στο παρελθόν. Αλλά στο μέλλον δύσκολα θα ξαναθυμώσω. Γιατί αν δεν κάτσει δεν θα σκάσω, θα στενοχωρηθώ δε λέω, ποιος δεν στενοχωριέται όταν απορρίπτεται, αλλά c'est la vie, ρε κορίτσι. Θα τα φάω τα μούτρα μου, αλλά δεν θα μείνω με την απορία και κυρίως με την αμφιβολία αν άξιζε η προσπάθεια.
Κατάλαβες;;;


Αντιλαμβάνομαι το γκρίζο της διαφήμισης, αλλά θα έχανε το νόημά του το κείμενο. Ευχαριστώ.
Επίσης, αντιλαμβάνομαι ότι μόλις έχασα μεγάλο μέρος των κοριτσιών που με διαβάζουν. Και πάλι ευχαριστώ για τις ωραίες στιγμές που περάσαμε τόσους μήνες μαζί. Σας φιλώ. Μη χάνεστε.

Sunday, 15 January 2012

Κωδικός: 3πλέτα

Είσαι ένα ζουμπουρλούδικο, όλο χάρη αγόρι. Κυκλοφορείς Καρύτση και Αγ. Ειρήνη και τις καθημερινές τα απογεύματα ντύνεσαι Μπόγκαρτ και οργώνεις την Αιόλου με την καμπαρντίνα και το τσαντέτο μέχρι να φτάσεις στο Μοναστηράκι και να πάρεις το μετρό. Σου αρέσουν τα χίπστερ 45κιλα κοριτσάκια με μουτράκι χαριτωμένου ποντικακίου αλά Νίκη Πόντε, αλλά πάντα κάτι γίνεται και όταν βλέπουν το φίλο σου τον ψηλό και αθλητικό με τη φάτσα την αντρουά κάτι παθαίνουν. Εσένα ο Θεός σε έφτιαξε γλυκούλη, με ωραία πράσινα μάτια και λαμπερό χαμόγελο, far from brutal, ό,τι πεις για κολλητός τους αλλά μέχρι εκεί. Ακούς Troublemakers και Lana del Rey (ακόμα και αν σε κοροϊδεύει η δεσποινίς παρακάτω και σου λέει ότι ακούς την κόρη της Χειλουδάκη) και κάνεις διάλειμμα από τη δουλειά για να καπνίσεις. Βλέπεις τους φίλους σου να φεύγουν για το εξωτερικό, ενώ θες να αλλάξεις σπίτι, αλλά ταυτόχρονα έχεις και τη δεύτερη σκέψη "μήπως δεν είναι καλή περίοδος;", κλασικό χαρακτηριστικό ψαριού.

Εσύ πάλι είσαι άλλη φάση. Ψηλός και αδύνατος, νευρικός, τα παίρνεις με το παραμικρό, γκρινιάζεις για την κατάσταση της χώρας, αγανακτείς, σου τη σπάνε οι χαρούμενοι άνθρωποι, δεν μπορείς να συγχωρέσεις εύκολα την αισιοδοξία τη σήμερον ημέρα. Παρόλ' αυτά, ξέρεις να ζεις ακόμα και με τα λίγα, ξέρεις όλα τα ψαγμένα ποτάδικα της πόλης, κάνεις ζωάρα και όταν έχεις κέφια είσαι το κάτι άλλο. Ακούς Ella και Billie, τρελαίνεσαι για swing, φοράς μπλουζάκια με τον Steve McQueen, ήρθες από άλλη εποχή. Πηγαίνεις σε συναυλίες μετά μανίας με ένα σακίδιο στην πλάτη γεμάτο φλασκιά, μπουκαλάκια νερού με σκούρα πορτοκαλί ή λευκά υγρά (που σίγουρα δεν είναι νερό) και παγοκύστες. Οι γυναίκες που φλερτάρεις είναι εξαιρετικά τυχερές. Τους μιλάς στον πληθυντικό, τις κερνάς τάρτες απ' του Ζόναρς, είσαι μπον βιβέρ και μαρκετίστας, σε προωθείς καλά, κλασικός υδροχόος.

Εσύ είσαι η κοπέλα της παρέας και 2-3 χρόνια μεγαλύτερη τους. Αν ο πρώτος είναι ο Βουτσάς και ο δεύτερος ο Ντούζος, εσύ είσαι η Μάρθα Καραγιάννη (καλά, χάσε και καμιά 35αριά κιλά και είσαι μέσα). Είσαι η (σχεδόν πάντα) χαρούμενη που τη σπας στον από πάνω, ακούς mainstream χιτάκια της εποχής και χορεύεις παντού, στο σπίτι - στο δρόμο - στο μετρό - στο γραφείο, φορώντας συνεχώς ακουστικά, αλλά ξέρεις τα πάντα για τα ακούσματα των φίλων σου και όχι μόνο. Σου αρέσει να σε έχουν στα ώπα ώπα, σου αρέσουν οι κουστουμαρισμένοι τους οποίους φλερτάρεις με οξυδέρκεια και ειρωνία, βαριέσαι εύκολα, είσαι κοινωνική ενώ ταυτόχρονα θες και την ησυχία σου, χάνεσαι στη σκέψη σου την ίδια ώρα που παρατηρείς τα πάντα και δεν σου ξεφεύγει (σχεδόν) τίποτα, σκέτο λιοντάρι.

Τα δύο αγόρια γνωρίζονταν από παλιά, το κορίτσι προστέθηκε στην πορεία. Είστε φίλοι, τσακώνεστε, τα ξαναβρίσκετε, δίνετε συμβουλές ο ένας στον άλλο, γελάτε δυνατά, αλληλοκοροϊδεύεστε, τα απογεύματα βγαίνετε στο κέντρο, τα Σαββατόβραδα οργώνετε με τα πόδια την Αθήνα, πάτε σε πάρτυ σε μαγαζιά, κάνετε χορευτικές φιγούρες και πιρουέτες στον αέρα στα έρημα στενά μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου και ξεκαρδίζεστε και στο τέλος πάντα καταλήγετε ξημερώματα στη Βαρβάκειο για ζεστό φαγάκι για να σάξει το στομάχι απ' τα ξύδια.

Βαθιά μέσα σας ξέρετε ότι κάποια στιγμή μπορεί και να τελειώσει όλο αυτό. Ξέρετε όμως να απολαμβάνετε αυτές τις στιγμές και να γεμίζετε το μυαλό και την καρδιά σας με αναμνήσεις.

Και ξέρετε βαθιά μέσα σας ότι σε καμιά 30αριά χρόνια θα καταλήξετε οι τρεις σας να πίνετε κοκτέηλς σε μια παραλία ακούγοντας Trio Mocotó...

Friday, 13 January 2012

Ε, ρε και να σε πιάσω στα χέρια μου!


Δεν θα πω τίποτα. 
Απλώς θα απολαύσω τη μουσική.
(Και θα το κουνήσω και λίγο. Καλά. Θα το κουνήσω πολύ)

Wednesday, 11 January 2012

Η πρόταση

Όταν μια φράση περιέχει ρήμα, τότε είναι πρόταση. Η πρόταση στο τέλος χρειάζεται μία τελεία για να κλείσει και να πάρεις ανάσα. Και να συνεχίσεις. Ή να σωπάσεις. Ένα ρήμα είναι από μόνο του πρόταση. Το μόνο από τα 10 μέρη του λόγου που έχει αυτή την ιδιότητα. Τέσσερα ρήματα, τέσσερις προτάσεις...

Νυστάζω.
Πεινάω.
Κρυώνω.
Βαριέμαι.

Monday, 9 January 2012

2011 Top Ten


Σου 'χω πει πόσο μ' αρέσουν τα μπλογκοπαίχνιδα; Σου το λέω τώρα: Πάααρα πολύ! 

Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί νέο παιχνίδι στην κοσμάρα μας, η λίστα με τα 10 αγαπημένα πράγματα - συνήθειες. Το είδα από 'δω, το είδα από 'κει, αλλά κανείς δε με καλούσε να παίξω κι εγώ. Και αναρωτήθηκα: "Τι έγινε; Κανείς δε με σκέφτεται πια; Κανείς δε με συμπαθεί; Κανείς δε μ' αγαπάει;" Και λίγο πριν το δάκρυ - που με νύχια και με δόντια κρατούσα εντός του οφθαλμού μου - ξεπροβάλλει στην κόχη και τρέξει πάνω στο καλοσχηματισμένο μου ζυγωματικό, ΝΑ! Ήρθε η Vicky να με μου πει "μην κλαις μικρή Koueen. Παίξε κι εσύ μαζί μας. 

Σκέφτηκα όμως να κάνω το τοπ τεν του 2011, με οπτικοακουστικό υλικό κιόλας, για να ξέρουμε για τι μιλάμε. Ορίστε: 


1. Αγαπημένη στιγμή
 
Στη βεράντα καλού μου φίλου που έχει και γαμώ τις θέες με καλή παρέα ένα καλοκαιρινό δειλινό. (πωωω, πώς τα λέω έτσι; Φωτό δεν βάζω γιατί δεν έχω - ωραία αρχίσαμε!)


2. Αγαπημένο άρωμα
 

Nina - Nina Ricci
Γλυκό και κοριτσίστικο


3. Αγαπημένο φαγητό


Jack Daniels burger
6.859 θερμίδες η μπουκιά


4. Αγαπημένο γλυκό
 

Σε οποιαδήποτε μορφή. Εξαιρείται η λευκή.


5. Αγαπημένο ποτό


Bombay tonik
Χρόνια ολάκερα


6. Αγαπημένο βιβλίο
 

A song of ice and fire
(Ok, δεν είναι ένα, είναι πενταλογία. Μέγα κόλλημα)


7. Αγαπημένο τραγούδι
 

Loca People
Γιατί ρίξαμε τρελούς χορούς στο νησί το καλοκαίρι!

 
8. Αγαπημένη σειρά
 

Game of Thrones 
(μεταφορά του αγαπημένου βιβλίου, βλ. 6)
Βασιλιάδες  σφετεριστές, ίντριγκες, κάστρα, σκοτωμοί, σεξ, δράκοι, ατάκες.
Αναμένουμε με αγωνία τη 2 σαιζόν σε λίγους μήνες.


9. Αγαπημένη έξοδος


Καθημερινές μετά το γραφείο
Αν γυρίσω σπίτι, δύσκολα ξανακατεβαίνω.


10. Αγαπημένη διαδρομή


Αθήνα - Σούνιο
Οποιαδήποτε στιγμή της μέρας

  
Παρακαλούνται οι κάτωθι συμπλόγγερς αν θέλουν να παίξουν και αυτοί. Ευχαριστώ!
- tremens
- evil chef
- vanilla
- sodurck
- φαούδι
- mr. hubert
- μάνα του παιδιού μου
- όποιος άλλος θέλει.


υγ. Ελπίζω να μην θέλετε και links τώρα...

Saturday, 7 January 2012

Κάποιος γιορτάζει

Σήμερα 7 Ιανουαρίου, όπως όλοι ξέρουμε, γιορτάζουν οι αγαπημένοι μας: Γιάννης, Γιάννα, Ιωάννα,  Γιαννούλα, Τζανής, Γιάγκος, Γιαννάκης, Ζαννέτ κ.λπ. κ.λπ. και φυσικά και ο Ζαν της Coulaς. Χρόνια πολλά και καλά σε όλους.

Αύριο 8 Ιανουαρίου, ποιος γιορτάζει; Ποιος; Ε; Τι; Δεν ξέρεις; Είναι δυνατόν; Μα πού ζεις; Τέτοια λαμπρή γιορτή και να μην την ξέρεις; Ντροπή! Και ντροπή δική μου γιατί πριν από λίγο το έμαθα κι εγώ, εντελώς τυχαία.

Λοιπόν αύριο γιορτάααααζειειειειει (ντραμς παίζουν το σήμα της αγωνίας) ηηηηηηηηη (ντραμς ακόμα - αγωνία)............................
Παααααφ! Αύριο γιορτάζει αυτή! Μην ξεχάσεις να της πεις χρόνια πολλά!



Update: Μιας και ξημέρωσε η μέρα που γιορτάζει αυτή (βλ. link παραπάνω), κερνώ μελομακάρονα από εκείνα που έφτιαξα με τις φιλενάδες μου. Έχουμε απόθεμα να κεραστείτε όλοι! Μόνο μην σπρώχνεστε και τραυματιστεί κανείς και το 'χω τύψεις μέρα που 'ναι!


Όποιος έχει αλλεργία στο καρύδι να μου το πει να φέρω σοκολατάκι.

Wednesday, 4 January 2012

Αρχίσαμεεεε

Λοιπόν, επιστρέφω τη Δευτέρα στην καθημερινότητα (τουτέστιν γραφείο) μετά από ένα δεκαήμερο ξεκούρασης, γλεντιού, γέλιου, αναθερμάνσεως σχέσεων, reunion κ.λπ. κ.λπ.. Εννοείται ότι είμαι μες στα νεύρα, πω ρε, πάλι πρωινό ξύπνημα, ώχουουουουουουυυυ, αλλά τουλάχιστον πέρασα καλά και δεν γκρινιάζω.

Κάθομαι στο γραφείο μου, ανάβω πισί, ξανασηκώνομαι, φτιάχνω καφέ μέχρι να φορτώσει η μπακατέλα, ξανακάθομαι στο γραφείο, μπαίνω στα mail μου. Τελεία (όχι τέλεια, καλά διάβασες, ο τόνος στο λει). 8.164 νέα mail, ένα από αυτά είχε τίτλο "Εκκρεμότητες. Γκρρρρρρρρρρρρρρ". Δηλαδή πόσο διεστραμμένο μυαλό μπορεί να έχει κάποιος για να σου στείλει ένα μήνυμα που ξέρει ότι θα το δεις πρωτοχρονιάτικα που είσαι χαλαρός μετά από άδεια, για να σου γράψει γκρρρρρρρ; Και γιατί γκρρρρ αυτός που συνεχίζει τις διακοπές του, ενώ όλες αυτές οι εκκρεμότητες έχουν πέσει στο μαλ... εεεε σε σένα ήθελα να πω; Ότι τώρα θα κάνω εγώ γκρρρρ που θα δω πόσο τεμπέλιασαν οι άλλοι που δεν βρίσκονταν σε άδεια όταν ήμουν εγώ και θα τα πάρω κράνα γιατί μου τα φόρτωσαν, ότι θα κάνω γκρρρ γιατί θα βαριέμαι και θα τα κάνω με βαριά καρδιά, ότι κάνει ο άλλος γκρρρρρ για να μου αγριέψει μπας και δεν τα κάνω καλά, ούτε κι εγώ ξέρω τι έχει στο κεφάλι του ο ποιητής (τρομάρα του).

Τέλος πάντων. Αφού λοιπόν τα διάβασα όλα τα mail, έφτασα και στο καλύτερο, το οποίο εννοείται πως το είχα αφήσει για το τέλος. Η ετήσια πρόβλεψη για το ζώδιό μου από το stardome (ναι ναι, ακόμα και εμείς οι σοβαρές γυναίκες καριέρας τον θέλουμε τον Πανόπουλό μας!). Ένα κατεβατό ΝΑ με το συμπάθειο. 

Αφού διάβασα τα καθιερωμένα: θα ξαναβρεις χαμένους φίλους, πρόσεχε τις σχέσεις με την οικογένειά σου, μπορεί να βρεις γκόμενο κ.λπ. [εγώ που έχω θα βρω κι άλλον; (κλείσ' τα μάτια σου εσύ!)], φτάνω στο καλύτερο, το φλέγον, το πολυπόθητο: "Μία προαγωγή, μία μεταγραφή, μία αύξηση μισθού είναι μερικές από τις πιθανότητες που μπορεί να προκύψουν στη δουλειά σου αυτό το χρονικό διάστημα." (αυτό το διάστημα είναι το πρώτο εξάμηνο του '12.) Οκ, εκτός από το πρώτο που και να κοπανάω το πωπουδάκι μου κάτω δεν πρόκειται να γίνει, τα άλλα δύο εννοείται πως είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτα, καθότι ποιος τυφλός δεν θέλει το φως του;

Αλλά το βέρυ μπεστ, το μπεστ οφ ολ είναι αυτό: "Πιθανότατα όμως να σου προκύψει και μία δεύτερη εργασιακή ευκαιρία που μπορεί να ξεκινά ως χόμπι και στην πορεία να βλέπεις πως θα μπορούσε να αποτελέσει μόνιμη πηγή εσόδων."

Λέξεις κλειδιά: δεύτερη - εργασιακή - ευκαιρία - χόμπι - μόνιμη - πηγή - εσόδων.

Επιτέλους! Θα γίνω τραγουδίστρια*!



*Φάε τη σκόνη μου, παλιοεκκρεμότητα Γκρρρρρρ!


Monday, 2 January 2012

Φεγγαρόφωτο

Με το φεγγαρόφωτο θα σου ευχηθώ καλή χρονιά γιατί το άκουσα σε απογευματινό γλέντι την παραμονή της πρωτοχρονιάς και πολύ χάρηκα που το θυμήθηκα γιατί είναι πολύ ανεβαστικό. 

Τι καλύτερο για το ξεκίνημα της καινούριας χρονιάς που έχει αυτό το ωραίο στρογγυλό νούμερο με τα δύο 2άρια και το 12 που είναι και (προσωπικός μου) τυχερός αριθμός...

Χόρεψε ντε*!


*Όχι ότι σου είναι και πολύ δύσκολο, αφού ξέρω τι γλεντζούδικο πλάσμα είσαι! :)