Tuesday, 3 April 2012

Χριστούγεννα ή Πάσχα;

Κι εκεί που επικρατεί ησυχία και ακούς μόνο πλήκτρα να πατιούνται και μας έχει πιάσει και η άνοιξη και ψιλοβαριόμαστε κιόλας και επειδή νυστάζω και πρέπει να ξυπνήσω, πιάνουμε την ατέρμονη και ατελέσφορη κουβέντα-debate, στην οποία ο καθένας προσπαθεί να πείσει τον άλλο με ακράδαντα επιχειρήματα τύπου εγώ-την-έχω-μεγαλύτερη (τη γιορτή), "Χριστούγεννα ή Πάσχα;".

Η Μεγαλειότητά μου υποστηρίζει σθεναρά ότι το Πάσχα είναι σαφώς ανώτερο από τα Χριστούγεννα για διάφορους - αντικειμενικούς πάντα - λόγους, όπως π.χ. ότι πάμε για καφέ στην παραλία, είναι άνοιξη, τα πουλάκια τιτιβίζουν, φοράμε πιο ελαφριά ρούχα, έχει ήλιο, συμμετέχουμε σε οικογενειακές δραστηριότητες όπως πλάθουμε κουλουράκια και σουβλίζουμε εναλλάξ και κόβουμε με γυμνά χέρια τις πετσούλες που περισσεύουν καθώς γυρίζει το αρνί γύρω από τον άξονά του και κατακαιγόμαστε αλλά γουστάρουμε και άλλα τέτοια σοφά.

Και να σου τον, πετιέται ο "έξυπνος" της παρέας και πάει να με αποστομώσει με το εξής: "Τι είναι καλύτερο; Να έχεις τα δώρα να σε περιμένουν κάτω από το δέντρο ή να έχεις ένα αρνί μες στη λίγδα;"

Ζοοοονγκ! Ζονγκ, μεγάλε, ζονγκ! Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Εννοείται ότι περιμένω το αρνί! Αφού είμαι γνωστή κοιλιόδουλη, τι να μου κάνουν τα δώρα να 'ουμ; Τρώγονται τα δώρα;

Αφού είδε ότι δεν έπιασε αυτό το επιχείρημα, έστυψε το μυαλό του και επανήλθε. "Μα το Πάσχα μας βγαίνει όλη η βλαχιά! Δεν τα γλυτώνουμε τα κλαρίνα."

Ναι ρε φίλε, δεν ήξερα να σουβλίζω το αρνί ακούγοντας Βιβάλντι. Ακόμα και εμείς που είμαστε γαλαζοαίματοι το θέλουμε το δημοτικό μας το σωστό, αυτό που ακούς στο πανηγύρι με το αρμόνιο και το μπάσο τζούγκου γκουτζούκου, να πιάνεις τη θεία απ' το μαντήλι και να ρίχνεις τις γυροβολιές σου.

Και βάζω και τραγουδάρα Νατάσσα Λιακοπούλου* να γουστάρουμε.


*Το Νατασσάκι ήταν συμμαθήτρια, τι παιδιά έβγαλε εκείνο το σχολείο...

45 comments:

  1. Α μεγαλειοτάτη κακώς, έναν Μπαχ με το κοκορέτσι να τον προτιμήσετε, εμένα πάντως με θέλγουν οι Απόκριες!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μπαχ ακούω μόνο τη Μ. Παρασκευή μετά την αποκαθήλωση, αγαπητέ.

      Delete
  2. Κουεεν μου..

    εγω μπορω να εχω κατω απ την μασχαλη μου και πασχα και χριστουγεννα?..:)

    καλα να περνας γλυκια μου σε φιλωωωωωωωω

    ReplyDelete
    Replies
    1. Όλα είναι δυνατά!

      Delete
  3. Πάσχα βεβαίως... Να σου φτιάξω αντικριστό να λες "ανάσταση"!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τώρα αυτό το αντικριστό μου μυρίζει κάτι νόστιμο, αλλά δεν το έχω καν ακουστά. Περιμένω συνταγή!

      Delete
  4. Αν και το Πάσχα είναι μελαγχολικό κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, τα Χριστούγεννα είναι ακόμη πιο μελαγχολικά μέσα στη τρελή χαρά των περισσοτέρων και τον καταναλωτισμό τους (τουλάχιστον μέχρι προ κρισης...). Πάσχα ίσον ανάσταση, δηλαδή διπλή ζωή, οπότε...μαζί σου...;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είσαι ο άνθρωπός μου.

      Delete
  5. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  6. Αν κι είχα απάντηση στο ερώτημα, το προσπερνώ λάχα λάχα κ έρχομαι στο θέμα που με καίει! Είχα κι εγώ συνονόματη (με την τραγουδίστρια) συμμαθήτρια... μη μου πεις ότι υπήρξαμε συμμαθητές... δε μου βγαίνουν οι ηλικίες...χαχα

    Σου παραθέτω ενδεικτικά τα σχολεία από τα οποία πέρασα

    10ο, 2ο, 7ο...

    *btw, το Πάσχα το προτιμώ, έχω γεννηθεί κ μεγαλοβδόμαδο
    *σόρρυ για το διπλό σχόλιο

    ReplyDelete
    Replies
    1. Καλά κάνουν και δεν σου βγαίνουν, αφού εσύ είσαι πιπίνι κι εγώ παλιόγρια! Πρόκειται περί συνωνυμίας γιατί, παρόλο που δημοτικό και γυμνάσιο συμπέσαμε (και με σένα; τι στο καλό συμβαίνει με τους πατρινούς μπλόγγερς; όλοι από τα ίδια σχολεία περάσαμε;), το Νατασσάκι ήταν συμμαθήτριά μου στο Πολυκλαδικό (Πολυκλαδικό, όχι 13ο!)

      Delete
  7. δε το εχω με το πασχα ουτε με τα χρστουγεννα
    δε μαρεσουν
    μονο ισως λιγο η μεγαλη βδμαδα με συγκινει

    ReplyDelete
    Replies
    1. Κι αναρωτιόμουν γιατί είσαι φίλος με τη μάνα του παιδιού μου...

      Delete
  8. Εννοείται Πασχα..Κουην μου..να γεμίσει η φύση τσίκνα απο το σουβλιστό..( κακόμηρο αρνακι μοίρα την είδες) χι..χι.. ..να γλυφεις τα δάχτυλα σου γι αυτό μαζί σου...και αφού ακουσαμε το Νατασάκι με το κλαρίνο του....κανε μια βόλτα απο το σπίτι μου να ακούσεις κάτι.... φιλακια ...πολλα

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το άκουσα, εξαιρετικό!

      Delete
  9. kai τα 2 αξίζουν μόνο για τις 15 μέρες διακοπές και το ξεκοίλιασμα στο φαγητό :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. 15 μέρες διακοπές... τι μου θύμισες... αααχχχ, άλλες εποχές :p

      Delete
  10. Λοιπόν, εγώ που είμαι ο έξυπνος της παρέας, θα προτιμήσω το Χριστούγεννο, διότι, καταρχήν δεν τρώω τίποτα από τα Πασχαλινά φαγητά, ούτε μαγειρίτσες ούτε αρνιά, κατσίκια, πέτσες και τα τοιάυτα, ούτε κοκορέτσι. Αντ' αυτού κόβω σαλάτες, πατάτες, πλένω πιάτα και μου σπάνε τα νεύρα. Γενικά όμως, αγαπώ όλες τις γιορτές, όταν φεύγω ταξίδι κάπου μακρυά !!...

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είσαι αυτή που τραβάει το ζόρι; Χμμμμ... Καλό Πάσχα! οχοχοχοχοοοο

      Delete
  11. Ψηφίζω Χριστούγεννα...ασυζητητί !Φωτάκια,δέντρο,δώρα,φιλιά,αγκαλιές,βασιλόπιτα,τζάκι,αλκοόλ για να ζεσταθείς,στολίδια,χρυσόσκονη,γκι....δε σε έκανα έστω και λίγο να το σκεφτείς...;Εεεεε;χαχα!
    Φιλάκια!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ωραία όλα αυτά, μόνο που είμαι παράξενη και δεν χωνεύω τα τζάκια :)))

      Delete
  12. Με τόσα κιλά που κουβαλάω και με τόση χοληστερίνη, ούτε το ένα θέλω ούτε το άλλο. Προτιμώ Πρωτομαγιά!

    ReplyDelete
  13. Πάσχα νάναι και ότι νάναι καλέ!
    Χα!

    ReplyDelete
  14. Μεγαλιοτάτη, πέτσες αρνιού, μες τη λίγδα;!!
    χαχαχα δε λέω ωραίο το Πάσχα αλλά σαν τα Χριστούγεννα...
    Φιλάκια!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Φιλί μεγάλο Χριστουγεννιάτικο :*

      Delete
  15. Πιάνει και Βιβάλντι το Νατασάκι; (Μάλλον όχι, οπότε Πάσχα.)
    Ιέμπλεξα με δυο καρδιές...
    Χίλια τριαντάφυλλα θα είσαι στη ζωή μωω.
    Ακούω το άσμα και παθαίνω ΤΟ πανηγύρι και "κάνω ποδαράκια" κάτω από το γραφείο. ΕΛΑ ΩΠΑ ΩΠΑ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαχαχα, στη ζωή μωωωωωω
      ατσκτσκτσκτσσσσσσσςςς

      Delete
  16. Προσυπογράφω το σχόλιο του tremens,προσθέτοντας και σπληνάντερο!Πασχαλινά μπερεκέτια χωρίς Μπαχ δε λεει:))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ε, ναι ρε συ. Ξέρεις πώς πάει ο Μπαχ με τσίπουρο;

      Delete
  17. Βασίλισσες όλες οι της γενιάς σου λέμε! Με τύφλωσαν τα στέμματα και τα γαλάζια αίματα :-Ρ
    Μήπως αυτό το τελευταίο κάνει καλό/χωνευτικό στίχο για εντόσθια; χαχα

    Καλημέρα :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Λοιπόν, αυτός είναι κορυφαίος στίχος! Θα το πω στο Νατασσάκι να το τραγουδήσει!

      Delete
  18. Μα Πάσχα ντε γιατί συμφωνώ με τις πετσούλες και τα λοιπά κοιλιόδουλα.
    Στηρίζω γιαγιάδες με μαλλί "λάχανο" στον επιτάφιο, παιδάκια με λουστρίνια και κοριτσάκια με το αθάνατο άσπρο καλσόν και εννοείται το κλαρίνο να μουρμουρίζει από πίσω την πολυπόθητη Κυριακή!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Πώς με καταλαβαίνεις!

      Delete
  19. Χμ... δύσκολο το δίλημμα κοπελιά!
    Το πασχαλινό τραπέζι είναι απείρως ανώτερο από το χριστουγεννιάτικο! Νομίζω ότι σε αυτό δεν χωρά καμιά απολύτως αμφιβολία!
    Απλά οι μέρες πριν από το Πάσχα έχουν μελαγχολικό χαρακτήρα, ενώ οι αντίστοιχες χριστουγεννιάτικες είναι χαρούμενες με έντονη διακόσμηση!
    Φιλιά!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έτσι όπως το θέτεις, θα συμφωνήσω.

      Delete
  20. Aχ, εμείς δεν το σουβλίζουμε. Το λέμε Λαμπριάτη και τον βάζουμε στο φουρνο.
    Τι δίσκο να βάλω στο πικάπι?
    ασε και εφέτος δεν θα έχει ποδαράκια.
    ααα, το γεμίζουμε κιόλας και το ράβουμε στην κοιλίτσα.
    Βρε μήπως να βάλω ενα μπάλο αιγιότικο, μιας κι ο Λαμπριάτης απο εκεί κρατεί?

    μμμ ναι αλλά τα Χριστούγεννα (συμπεριλαμβανομένης και της πρωτοχρονιάς), παίρνω δώωωωωρα...

    Το Πάσχα τι θα πάρω? καλά, είρωνες. αμέσως....χα χαχα

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαχαχαχα.
      Μια φορά θυμάμαι μόνο όταν ήμουν μικρή φτιάξαμε κι εμείς Λαμπριάτη. Κατά τα άλλα χαρές και πανηγύρια στο παλάτι.

      Delete
  21. χαχαχαχα φανταστική ανάρτηση! Κ εγώ οσαν γνήσια και μερακλίδικη κοιλιόδουλη που αρέσκεται στα βουκολικά ψηφίζω Πάσχα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το παν σε αυτή τη ζωή είναι η αλληλοκατανόηση :)

      Delete


  22. He escrito este pequeño texto:

    Para poner de manifiesto el anhelo que con humilde decisión ha brotado del interior del alma.

    Al querer compartir estos días de Semana Santa contigo, unidos por la corriente de la paz y la razón del amor entre todos los seres de luz que pueblan el planeta.

    Un abrazo para saludarte
    Un beso para acompañarte.

    María del Carmen



    ReplyDelete
    Replies
    1. Biénvenido a mi blog, María del Carmen. Gracias para el texto :)

      Delete
  23. εννοείται ψηφίζω Πάσχα δαγκωτό! τα χμας μου προκαλούν συνήθως κατάθλιψη. η άνοιξη μαζί με το χαρμόσυνο μήνυμα του Πάσχα είναι η καλύτερη γιορτή.
    και το αρνί αχ το καημένο! αλλά το τρώω το ομολογώ κι εγώ κοιλιόδουλη μέχρι τα μπούνια :)))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Tου Πάσχατος, καλέ! Του Πάσχατος!
      :D

      Delete